De wettelijke zorgverzekering, de aanvullende diensten en voorwaarden en de facultatieve medische verzekeringen (hosptitalisatie verzekeringen) in Belgie.

In België is iedereen van hoog tot laag verplicht wettelijk ziekenfonds verzekerd. Onder iedereen worden verstaan alle rijksingezetenen in België die arbeid verrichten of pensioen genieten of als personen ten laste worden beschouwd. Dit noemt men in België de z.g. 'rechtstreeks ziekenfonds verzekerden'. Dat kunnen dus ook Nederlanders zijn die hier werken of gepensioneerden die bv.een AOW pensioen uit Nederland en een wettelijk pensioen uit België genieten. Dat laatste pensioen geeft dan het recht op een rechtstreekse aansluiting bij het Belgisch ziekenfonds.

De Nederlandse gepensioneerden die een AOW uitkering uit Nederland ontvangen en emigreren naar België worden door Nederland uit de Nederlandse Zorgverzekering gezet en moeten zich binnen drie maanden melden bij het CVZ (op straffe van een boete) waarna zij een E-121 formulier ontvangen en zich met dat formulier kunnen aanmelden bij een Belgisch ziekenfonds ( b.v. een Mutualiteit), naar keuze. Daarna moeten zij verplicht een zorgbijdrage aan Nederland betalen en hebben dan recht op Belgische zorg ten laste van Nederland. De Belgische ziekenfondsen hebben nog historische namen als de Christelijke, de Liberale, de Socialistische en de Onafhankelijke ziekenfondsen. Sluit men zich met het formulier E-121 aan bij een Belgisch ziekenfonds dan heeft men dus recht op alle basis wettelijke zorg + aanvullende diensten en voorwaarden die dat ziekenfonds biedt alsof men in België een wettelijk Belgisch pensioen zou ontvangen. Er is dus geen verschil met rechtstreeks verzekerden bij een ziekenfonds. Men noemt dit 'verdragsrechtelijk volgens de Europese Verordening 1408/71 ziekenfonds verzekerd zijn'.

De basisvoorzieningen bij alle ziekenfondsen in België zijn gelijk. De diverse ziekenfondsen onderscheiden zich uitsluitend door zg. aanvullende diensten en voorwaarden die niet tot de wettelijke basiszorg behoren maar per ziekenfonds verschillen. Dat kunnen zijn reisverzekeringen, kinderverzekeringen, aparte tandheelkundige verzekeringen, etc. U kunt het allemaal vinden op de diverse websites van de ziekenfondsen. Het recht op deze aanvullende diensten en voorwaarden is aan het lidmaatschap van dat ziekenfonds verbonden. Men moet dat lidmaatschapsgeld, ook wel genoemd de ziekenfondsbijdrage, hebben betaald om van deze aanvullende diensten en voorwaarden gebruik te kunnen maken.
De wettelijke ziekenfondsvoorzieningen bestaan uit standaard vergoedingen van huisartsen, specialisten, medicijnen en ziekenhuisopnamen. De hoogte van de eigen bijdrage is afhankelijk van het inkomen. Normaal bedraagt de eigen bijdrage (hier remgeld genoemd) ca. 25-30 %. Het remgeld is echter aan een maximum gebonden en kan nooit hoger zijn dan EUR. 1800,- per jaar bij een maximum bruto inkomen van ca. EUR 40.000,- per jaar. Daaronder betaalt men dus minder tot veel minder remgelden. Op onze website www.vngb.info is het begrip 'Maximum Factuur' uitvoerig beschreven.

Men is dus door het verdragsrechtelijk aansluiten bij een Belgisch ziekenfonds in principe voldoende voor zorg (cure) verzekerd. De zg. care (ziekenverzorging ), in Nederland valt de carezorg onder de AWBZ, is hier niet in het ziekenfondspakket inbegrepen. Men kan er zich hier wel enigszins particulier voor verzekeren via diverse kruisverenigingen e.d.of zelf betalen maar de care is dus niet wettelijk verzekerd. Daarom betaalt men in België als verdragsrechtelijk verzekerde ook 0,62 maal de premie die men in Nederland betaald voor de zorgverzekering. Dit is dus te beschouwen als een korting op de zorgbijdrage door het ontbreken van wettelijke AWBZ zorg.
Deze 0,62 noemt men de zg. 'woonlandfactor' en deze is per land verschillend.

Vele Belgisch ziekenfondsverzekerden zijn uitsluitend op deze manier bij hun ziekenfonds verzekerd. Het komt er eigenlijk op neer zoals het in Nederland verzekerd zijn voor de basisverzekering.

Naast het wettelijk of verdragsrechtelijk ziekenfonds verzekerd zijn kent men in België het begrip 'Hospitalisatie verzekeringen'. Dit zijn facultatieve particuliere diensten/verzekeringen, af te sluiten bij de diverse ziekenfondsen of particuliere verzekeraars. Men kent dus bij deze hospitalisatieverzekeringen geen acceptatieplicht.
Men hanteert bij deze particulire verzekeringen meestal leeftijds-uitsluitingen, ziekte-uitsluitingen, wachttijden e.d.
De Hospitalisatie verzekering dekt dus onder andere de extra kosten als men voorkeur geeft aan een twee- of eenpersoonskamer bij een ziekenhuisopname en de extra erelonen die specialisten voor behandeling op die kamers mogen aanrekenen.
In het algemeen kan men zeggen dat de hospitalisatieverzekering de meeste kosten zonder franchise terugbetaald die de verplichte basis ziekteverzekering bij een ziekenhuisopname en bij gebruik van een twee of eenpersoonskamer niet terugbetaald. Standaard zijn de ziekenhuiskamers 4 persoonskamers of de behandelende artsen moet aanleiding zien dat u in een eenpersoonskamer moet worden behandeld. Eigenlijk hetzelfde als in Nederland het geval is.

Samenvattend;

1. Een op maat zorgverzekering in België is niet mogelijk maar ook niet nodig.
2. Voor te hoge kosten van artsen en hospitalisatie is er de wet maximum factuur.
3. Een hospitalisatie verzekering is hoofdzakelijk bedoeld voor verpleging in een twee- of eenpersoons ziekenhuiskamer en ter dekking van de daarbij behorende extra kosten van artsen, medicijnen etc.Ook in het buitenland boven de standaard verzekeringen d.m.v. de Europese verzekeringskaart in de EER landen en Zwitserland.
4. In België is het afsluiten van een hospitalisatieverzekering boven de leeftijd van 64 jaar niet meer mogelijk.
5. Wel zijn er bij Nederlandse verzekeraars nog mogelijkheden echter vaak met wachttijden, uitsluitingen en hoge premies.
6. Er is in België geen wettelijke AWBZ zorg.

Jan Steenkist 12 september 2008.
VNGB Informatiecentrum voor Nederbelgen.