Voor het archief van de stukken die met de Stichting, de processen en de 'oude' VNGB te maken hebben verwijzen wij u naar de website die onze vriend en collega Marc Ruypers jaren heeft onderhouden.
(empty)
Wat wilden we, wat is er tot nu toe gebeurd en wat is er bereikt? Korte indruk van alles waar de Stichting mee bezig is geweest.
Na de invoering van de nieuwe Zorgverzekeringswet per 1/1/2006 heeft de Stichting allereerst tot een tweetal acties besloten: Als eerste werd in dec.' 05/jan.' 06 een kort geding (KG) aangespannen tegen een aantal verzekeraars waarin gesteld werd dat: a) particuliere polissen niet éénzijdig door verzekeraars beëindigd mochten worden, en b) het onbillijk was om bij gelijkblijvende voorwaarden de premie exorbitant te verhogen. Dit KG had tot gevolg dat vastgesteld werd dat eenzijdige opzegging door de verzekeraar onjuist was. Door sommige verzekeraars werden spontaan, na een korte aanwijzing van de rechter dienaangaande, de premies tot meer billijke proporties teruggebracht.
Vervolgens werd in febr. '06 door de SBNGB een KG aangespannen tegen de Staat der Nederlanden (lees: VWS) waarin geëist werd: a) een keuzerecht om zelf een verzekering te regelen in het woonland of middels een buitenland-polis bij een Nederlandse verzekeraar, en dan niet verplicht via CVZ/E121 verzekerd te geraken bij het plaatselijke ziekenfonds van het woonland; b) vrijstelling van AWBZ-premie daar in de meeste woonlanden geen AWBZ bestaat en men dus betaalt voor iets dat niet bestaat. Buiten de politiek heet dit oplichting of diefstal.
Intussen werd ook getracht langs politieke weg enig gehoor te vinden: Kamervragen aan de Minister door diverse kamerleden. De antwoorden van de Minister hadden een "bewonderenswaardig" hoog kluit-in-het-riet-gehalte, muntten uit door vaagheid of hadden zelfs weinig te maken met de gestelde vraag. Eén en ander resulteerde wel in voortdurend wijzigende percentages inkomens-afhankelijke bijdrage, op voorhand teruggave no-claim-kortingen etc.
Op 31 maart j.l. deed de rechter uitspraak in het KG: a) het keuzerecht werd afgewezen b) vrijstelling van AWBZ-premie voorzover daar geen AWBZ-achtige voorzieningen in het woonland tegenover staan werd toegewezen. Maar: op voorwaarde dat een bodemprocedure binnen een maand opgestart zou worden, waarin de eisen wederom gesteld zouden worden. Een bodemprocedure is een zeer langdurige juridische procedure (2 - 5 jr.)
En waar zijn we nu mee bezig?
De Minister kon het niet over zijn hart verkrijgen om "gewoon" de AWBZ-premie van pensionado's in het buitenland af te schaffen. Hij kwam daarentegen met een ingewikkelde, per woonland verschillende berekening van de 'woonlandfactor', waarmee de volledige verplichte bijdrage (dus niet meer van intrinsieke kortingen voorzien!!) vermenigvuldigd moet worden.(Zie hiervoor de recente brief van het CVZ van juni 2006). De SBNGB kan zich verenigen met het principe van de 'woonlandfactor' maar niet met de rekenmethode die de Minister maar gemakshalve heeft toegepast. Het zou te ver voeren hier alles precies uit de doeken te doen; het komt er op neer dat de Minister de gemiddelde zorgkosten voor de hele bevolking in het woonland vergelijkt met die kosten in Nederland. De vergelijking zou gedaan moeten worden voor de groep 65 plussers. Hierdoor zijn hele andere, voor ons veel ongunstiger bedragen gecreëerd. De Minister is dus weer eens appels en peren aan het vergelijken. Grappig feit is dat de Minister abusievelijk de o.i. juíste woonlandfactoren in de Staatscourant heeft laten publiceren als de door hem voorgestane oplossing. Het zou hier een verwisseling van concepten betreffen! De advocaat van het SBNGB kan onze visie getalsmatig onderbouwen en is mét de Stichting van mening dat het lijkt of de Minister tóch weer via een achterdeur zijn gelijk probeert te halen en de rechterlijke uitspraak van 31 maart niet juist nakomt.
Via de Landsadvocaat heeft de advocaat van de SBNGB de Minister laten weten dat de 'woonlandfactor'-regeling in principe acceptabel is, maar dat de Stichting het totaal níet eens is met de wijze waarop de Minister deze woonlandfactoren wil berekenen. Waar dit alles toe leidt is nog niet duidelijk, temeer omdat VWS op het laatste ogenblik ook nog in Hoger Beroep is gegaan tegen de uitspraak in KG. Het bovenstaande betrof vooral de financiële aspecten.
Blijft over het keuzerecht. Inmiddels hebben enkele duizenden mensen een bezwaarschrift ingediend bij het CVZ tegen verplichte inschrijving bij het CVZ, tegen de bijdrageplicht en tegen E 121. Eéns zal het CVZ daarop moeten antwoorden: de bezwaren zullen worden afgewezen, want de Minister heeft het CVZ geen ruimte geboden om anders te beschikken: De Minister is van mening dat hij volledig gerechtigd is (hierin vermeend!! gesteund door Europescheregelgeving) om het keuzerecht volledig te verbieden. Enige tijd geleden verkondigde de Minister zelfs nog dat hij op grond van EU-regels het keuzerecht moest verbieden, maar deze visie heeft hij inmiddels moeten verlaten. Wanneer het CVZ afwijzende beschikkingen heeft doen uitgaan kan hierover bij de Bestuursrechter in beroep worden gegaan. Deze zal dan, evt. na een pre-judiciëel advies bij het Hof van Justitie van de Europese Unie uitspraak kunnen doen. De SBNGB zal ook hier weer, in overleg met de advocaat, enkele geschikte bezwaarschriften selecteren en deze verder door de advocaat laten begeleiden. In samenspraak met de advocaat is voor deze weg gekozen in de hoop hiermee sneller resultaat te bereiken dan met de ook inmiddels opgestarte bodemprocedure. Mocht de Bestuursrechter tezijnertijd een gunstige uitspraak doen, d.w.z., staat hij het keuzerecht toe, dan zal dat voor iedereen gelden!!
Samenvattend: op dit ogenblik vindt plaats: - Hoger Beroep van de Staat tegen de uitspraak in KG m.b.t. AWBZ en keuzerecht; - Discussie/overleg over interpretatie "woonlandfactor"; - Verkrijgen "keuzerecht" middels bezwaarschrift en daaropvolgende procedure bij Bestuursrechter; - Bodemprocedure m.b.t. AWBZ-premie en keuzerecht.
Hoe snel alles zijn beslag zal vinden is moeilijk te voorspellen. De Minister maakt van zichzelf een bewegend doel met voortdurend nieuwe plannen, "oplossingen", en regelgeving. De indruk bestaat, dat het CVZ en de SVB deze materie nu snel en afdoende geregeld willen zien: e.e.a. kost hen veel tijd en menskracht. Ook zij zijn echter gebonden door de wisselende regelgeving van de Minister, die, alhoewel hij in Nederland veel heeft bereikt, erge moeite heeft toe te geven dat hij m.b.t. de pensionado's enkele steken heeft laten vallen.
