Bij een emigratie op oudere leeftijd vanuit Nederland naar Belgie komen persoonlijke afwegingen aan de orde. Eerst even de gevolgen van een dergelijke emigratie voor wettelijk gepensioneerden.
Een emigratie d.w.z. uitschrijven uit het pensioenland en zich inschrijven als resident in een ander EU of verdragsland in dit geval Belgie betekent het volgende: Omdat de Nederlandse zorgwet niet exportabel is d.w.z. men kan die niet mee laten verhuizen vervalt deze verzekering bij een emigratie. Ook het recht op AWBZ zorg vervalt. Men is verplicht zich aan te melden bij het CVZ waarna de gepensioneerde een E -121 formulier krijgt toegezonden. Met dat formulier meldt men zich bij een Belgisch ziekenfonds naar keuze.
Dat ziekenfonds schrijft u in als verdragsgerechtigde volgens de Europese Verordening 1408/71 waarna u recht krijgt op alle sociale medische zorg verstrekt door dat ziekenfonds. Men krijgt dus het recht op Belgische basiszorg ten laste van Nederland d.w.z. Nederland betaald aan het woonland een forfaitair bedrag per jaar en de verdragsgerechtigde betaald de standaard zorgbijdragen aan Nederland vermenigvuldigd met de betreffende woonlandfactor die de verschillen in aangeboden zorg per land compenseert. De woonlandfactor voor Belgie bedraagt 0,61 voor het jaar 2008. Hierdoor wordt het ontbreken van AWBZ zorg in Belgie grotendeels of geheel gecompenseert.
De diverse ziekenfondsen ook wel mutualiteiten genoemd vertonen wel verschillen maar grosso modo komen ze aardig overeen. Men kan zich dus het beste tot een van deze ziekenfondsen wenden. De ziekenfondsen hebben allen plaatselijke kantoren in alle steden en soms zelfs dorpen om te laten uitleggen wat de dekkingsgraad is.
Een veel voorkomend misverstand is dat NederBelgen vaak denken dat deze ziekenfondsen geen ziekenhuiskosten vergoeden en dat men om die reden altijd een hospitalisatieverzekering moet afsluiten. Dat is niet juist. De Belgische ziekenfondsen vergoeden wel degelijk de liggeldkosten en de kosten van de behandelende artsen.
Wel zijn er remgelden d.w.z. eigen bijdragen aan verbonden. Om te vermijden dat deze remgelden te hoog kunnen worden is in Belgie de Wet Maximum Factuur van kracht. Die wet zorgt ervoor dat het remgeld, afhankelijk van het inkomen, niet hoger kan worden dan EUR 1800,- per jaar. In de bijlage vindt u een beschrijving en toelichting van deze wet.
Ook vergoeden de Belgische ziekenfondsen de kosten van huisarts, specialist en medicijnen. De remkostem zijn afhankelijk of men van geconventioneerde of niet geconventioneerde artsen gebruik maakt en of men generieke of niet generieke medicijnen wil gebruiken. Ook daar geldt de wet Maximum Factuur maar dus wel uitsluitend voor de normale standaard ziekenhuisopnamen en standaard medicijnen. U kunt daarvan voorbeelden vinden in de bijgevoegde beschrijving de wet MAF.
De hospitalisatieverzekeringen dekken dus voor een groot deel de kosten die niet door het reguliere ziekenfonds worden gedekt. Dat zijn bv. de kosten voor een twee of eenpersoonsziekenhuiskamer, de bijbehorende extra soms zelfs dubbele erelonen voor artsen en verplegenden.De extra remgelden e.d Ook worden vaak door de hospitalisatieverzekeringen extra vergoedingen verstrekt bij medische hulp in het buitenland. De ziekenfondsen hebben allen folders en/of polisvoorwaarden voor de hospitalisatieverzekeringen en men is toegelaten tot het 65e levensjaar. UItgezonderd de privaatverzekeraar DKV die toelating heeft tot het 70e levensjaar echter vaak met wachrtijden en uitsluitingen. Naar onze gegevens heeft ca.50% van alle Belgen een hospitalisatieverzekering en velen daarvan vaak een collectieve, die door de werkgever verstrekt en vergoed wordt.
Men kan dus zeker niet stellen dat men bij het niet afsluiten van een hospitalisatieverzekering in Belgie van goede medische zorg verstoken blijft De Belgische basisverzekering kan men vergelijken met de Nederlandse basisverzekering echter met de formule remgelden en Maximum Factuur.
Er zijn ook personen die geen hospitalisatieverzekering hebben willen of kunnen afsluiten en die de extra,s zoals twee of eenpersoonskamers en de daarbij behorende kosten voor hun eigen rekening nemen. Dat is een kwestie van keuze.
Een ander verhaal is de AWBZ zorgverlening. Die bestaat in deze vorm in Belgie niet en zeker niet als volksverzekering. Zolang men niet in Nederlandis ingeschreven heeft men geen rechten op deze vorm van verzekering. Wel heeft men in Belgie enige kleine vormen van AWBZ achtige zorg maar het gaat te ver om in dit bestek hierop in te gaan.
Er is bv. wel de Vlaamse zorgverzekering (zorgkas) die bij bepaalde hulp een financieële tegemoetkoming verstrekt maar EV 1408 verdragsgerechtigden zijn hiervan vrijgesteld d.w.z. zij kunnen hier niet aan deelnemen.
Is bij een verblijf als resident in Belgie bv. een opname in een verzorgings of verpleeghuis noodzakelijk dan zijn de woon en verpleegkosten voor eigen rekening. Ook de familie zoals kinderen kunnen financieël worden aangesproken. Er zijn OCMW ( sociale) en privaat verpleeg en verzorgingshuizen. De medische kosten zijn vanzelfsprekend wel naar rato van het standaard basiszorgpakket gedekt en geldt ook de Wet Maximum Factuur. Alleen voor de cure dus en niet voor de care..
Het is dus afhankelijk van de eigen financieële situatie of men voor een OCMW of privaat verplegings of verzorgingshuis kiest. Ook voor verplegende thuishulp zijn er diverse mogelijkheden aanwezig. Daarover kan men zich het beste in verbinding stellen met het ziekenfonds.
